الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا بِالَّذِي آمَنْتُمْ بِهِ كافِرُونَ « 1 » رؤسا و گردنكشان قوم صالح با ضعفا و فقيرانى كه به او ايمان آورده بودند به تمسخر گفتند : آيا شما علم داريد كه صالح را خدا برسالت فرستاده ؟ مؤمنان جواب دادند بلى ما بر اين مطلب عالم هستيم و مطمئنيم و بىشك بآئينى كه از طرف خدا بر او فرستاده شده ايمان داريم ، آنگاه ثروتمندان متكبّر گفتند ما هم بىشك به آنچه شما ايمان داريد كافريم . و فرعون متكبّر بطور اهانت و عتاب آميزى بمردم مىگفت : فَلَوْ لا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ « 2 » اگر موسى واقعا رسول خدا است چرا او را دستگاهى نيست و طوق زرين بر دست ندارد . و نيز در بارهء منجى عالم بشريت حضرت ختمى مرتبت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مردم كور باطن ظاهر بين گفتند أَوْ يُلْقى إِلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ تَكُونُ لَهُ جَنَّةٌ يَأْكُلُ مِنْها « 3 » چرا براى اين رسول گنجى فرو نميافتد ( اگر پيغمبر است و ) يا چرا باغى ندارد كه از ميوه‌هاى آن ميل كند . آيات و اخبار بسيار است در مدح فقراى راضى و صابر و مذمّت اغنياء متكبّر و ليكن كافيست آيات و بيان حال فوق در مدح آنان و ذم اينان . باب چهل و نهم : در ادب داشتن ، در همه اوقات مرويست از ابن عباس در تأويل آيه : قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ « 4 » كه مراد از « قوا » ادب نمودن نفس است بآداب

--> ( 1 ) . 76 - الاعراف ( 2 ) . 53 - الزخرف ( 3 ) . 9 - الفرقان ( 4 ) . 6 - التحريم